شاید ایست قلبی بابابزرگم بعد از تحویل سال ...

و احیا کردنش اونم با دستای لرزون خودمون یه شوک اساسی واسه همه بود .

این روزا واسه همه عید بود و واسه ما ...

بیمارستان و اورژانس و دکتر و دارو .... و دعا .

واسه خیلیا آجیل و شکلات و عیدی و شادی ...

واسه ما گریه و رنگ و روی پریده و داغونی ...

این روزا دکترا رو واگذار کردیم به خدا ...

تو روزای مرگ و زندگی واسه ما هیچ پزشکی تو این

مملکت خراب شده وجود نداشت که به داد ما برسه...

یعنی اگه خدایی نکرده ، زبونم لال اتفاقی واسه باباییم میفتاد

خودم با دستای خودم اون دکتری رو که رو هوا شیفت و تحویل

گرفته بود و میکشتم ...

شیفت و تحویل گرفته بود و معلوم نبود کدوم گوریه ...

ما بودیم و یه مریض بدحال و 4 تا پرستار و یه بیمارستان ...

قربون بیمارستانای خصوصی خودشونم برن که مریض این شکلی و

با این حال پذیرش نمیکنن ...

چون ممکنه بمیره و بیمارستانشون بدنام بشه ...

همتونو واگذار میکنیم به همونی که جای حق نشسته ...

******************************************

خسته ام ...

خیلی ...

خیلی ...

کنکور .. باباییم ... زندگی ... خودم ... خودم ... خودم ...

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

نیستیم ...

به دنیا می آییم ...

عکس یک نفره میگیریم !

بزرگ میشویم ...

عکس دونفره میگیریم !

پیر میشویم ...

عکس یک نفره میگیریم !

        و بعد ...

                   دوباره باز ...

                                  نیستیم ...

واسم دعا کنید ...

 واسه باباییمم دعا کنید ...

ایشالا دفعه بعد با روحیه بهتر بر میگردم ....

آسمونی باشید ...